ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΜΠΛΟΚ

Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2014

Sciurus anomalus

Λέσβος 14/05/2014
photo (c) Δαυΐδ Κουτσογιαννόπουλος

Ο ασιατικός (ή περσικός) σκίουρος ζει στην Λέσβο. Στη ντοπιολαλιά αποκαλείται «γαλιά». Η Λέσβος είναι το μόνο νησί μας που έχει σκίουρους.

Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

Mullus surmuletus μπαρμπούνι

Αίγινα 01/09/2011
photo (c) Ρένα Καρακατσάνη

Το μπαρμπούνι (και η συγγενική κουτσομούρα) σκάβουν τον αμμώδη βυθό με τα μουστάκια τους για να τραφούν με σκουλήκια, μαλάκια και μαλακόστρακα. Στην φωτογραφία φαίνεται πολύ καλά το «μουστάκι» του μπαρμπουνιού. Είναι από τα νοστιμότερα ψάρια των ελληνικών θαλασσών και η γεύση τους αποδίδει τα μέγιστα μόνον όταν τα μπαρμπούνια γίνουν τηγανητά. Επειδή είναι ψάρια των αμμωδών βυθών ξεκληρίζονται κυριολεκτικά από τις μηχανότρατες που ξύνουν τον βυθό με τα εργαλεία τους. Σε βυθό με τραγάνες (μαλακές πέτρες), τα μπαρμπούνια που είναι πολύ μεγαλύτερα και με πιο ισχυρά μουστάκια για να σκαλίζουν τις πέτρες, αποτελούν μια ιδιαίτερη ποικιλία τα «πετρομπάρμπουνα». Το μπαρμπούνι είναι τόσο αγαπητό στους Έλληνες που πρωταγωνιστεί σε αρκετά δημοτικά και λαϊκά τραγούδια. Να κι ένα δείγμα:

αμάν βρε κοριτσάρα μου
μπαρμπούνι μπαρμπουνάρα μου
κομμάτια μου' χεις τη καρδιά
θα πίνω ούζο μπόλικο θα κάνω και το ζόρικο
για σε ναζιάρα μου γλυκειά 


Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014

Cynthia cardui

Τουρκοβούνια 25/10/2007
Η «Κυνθία του κάρδου» είναι μια πεταλούδα κοινή στην Ελλάδα. Έχει παγκόσμια εξάπλωση, εκτός από την Ανταρκτική και με σπάνιες παρουσίες στην Νότια Αμερική. Έχει μεταναστευτική συμπεριφορά.Κατά τη διάρκεια των μεταναστεύσεών της, που επαναλαμβάνονται την άνοιξη και συχνά και το φθινόπωρο, μπορεί να καλύψει έως 3.000 χιλιόμετρα. Η παρουσία της έχει παρατηρηθεί ακόμη και στην Ισλανδία.
Πετάει από τον Απρίλιο έως τα τέλη Νοεμβρίου ανοιχτές θέσεις, λιβάδια, φρυγανότοπους και περιστασιακά σε κήπους. Έχει μια ισχυρή και συνεχή πτήση, με πολύ υψηλή ταχύτητα και διατηρείται για μεγάλες περιόδους. Ξενιστές για τις κάμπιες της είναι συνήθως γαϊδουράγκαθα των γενών Carduus και Cirsium αλλά μπορεί να είναι και φυτά των οικογενειών Malvacee , Boraginaceae και Urticacae.
Επιστημονικό όνομα: Cynthia cardui (Linnaeus, 1758) //  συνώνυμο: Vanessa cardui (Linnaeus, 1758).
Ετυμολογία:
cynthia < Κύνθος (βουνό της νήσου Δήλου)
cardui < carduus, αγκάθι = ακανθίδα, ακανθίσκη (ή φυτό παρόμοιο με γαϊδουράγκαθο) < cardo (γαϊδουράγκαθο).
Vanessa < Φανέσσα > φάος (φως, χαρά) ==> για τα φωτεινά και όμορφα χρώματά της // Ο Fabricius, 1807, υποστηρίζει ότι το όνομα έχει ληφθεί από ένα σύντομο ποίημα του J. Swift - Cadenus και Vanessa, όπου η Vanessa ήταν το οικείο ψευδώνυμο που ο συγγραφέας είχε δώσει στον κύριο χαρακτήρα της ιστορίας του.


Δευτέρα, 16 Ιουνίου 2014

PARNASSIANA ARCHIVES






PARNASSIANA ARCHIVES

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ένα περιοδικό για την άγρια Ελληνική φύση

Κυκλοφόρησε σε έντυπη μορφή το πρώτο τεύχος του ετήσιου περιοδικού Parnassiana Archives. Πρόκειται για περιοδικό ερευνητικού προσανατολισμού με εξειδίκευση στο πεδίο της Ελληνικής Βιοποικιλότητας.
Το περιοδικό απευθύνεται κυρίως στο συνεχώς αυξανόμενο κοινό των Ελλήνων και ξένων φυσιολατρών, με ενδιαφέρον για την άγρια Ελληνική φύση. Τα επιμέρους άρθρα του πρώτου τεύχους έχουν δημοσιευθεί κατά την διάρκεια του 2013 στον ιστότοπο του περιοδικού.

Στο πρώτο τεύχος περιλαμβάνονται τρια άρθρα: τα χερσαία Ισόποδα της Ελλάδας, τα ορθόπτερα της οικογένειας Rhapidophoridae στην Ελλάδα και τα Ελληνικά είδη κολχικών.

Την διεύθυνση του περιοδικού έχει ο Σωτήρης Αλεξίου, γεωπόνος, με μεγάλη εμπειρία στο πεδίο.

Το περιοδικό, σε έντυπη μορφή, κυκλοφορεί κάθε Ιανουάριο και διανέμεται δωρεάν σε βιβλιοθήκες, ερευνητές, εταιρείες προστασίας της φύσης, κ.λπ. Την έκδοση έχει
αναλάβει η Wild Greece Editions. Για μια αναλυτική παρουσίαση του περιοδικού μπορείτε να επισκεφθείτε το ιστότοπο του περιοδικού
http://wildgreeceeditions.com/parnassiana archives/

Parnassiana Archives 1
Print ISSN: 2241-7834
On-Line ISSN: 2241-7842
Σελ. 75

Κεντρική διάθεση
Wild Greece Editions
Στρ. Μακρυγιάννη 3Α, 194 00, Κορωπί
Τηλ. 210-6022315

wildgreeceeditions@hotmail.com

Oedalechilus labeo γρέντζος

Αίγινα 27/07/2011
photo (c) Ρένα Καρακατσάνη

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

Rhizopogon luteolus

Τατόι 27/11/2007 Πάρνηθα

Το Rhizopogon sp. (πιθανότατα Rhizopogon luteolus) ανήκει στους βασιδιομύκητες με μορφή βολβού (οικογένεια RHIZOPOGONACEAE). Καρποφορεί καλοκαίρι και φθινόπωρο, σπανίως μοναχικά, συνήθως κοπαδιαστά, ημιυπογείως ή στην επιφάνεια του υποστρώματος, σε αμμώδεις θέσεις, μερικές φορές κάτω από βρύα, σε πευκοδάση. Μάλλον συνθισμένο είδος σε πευκοδάση. Το καρπόσωμα έχει ύψος 1,5-3 εκ. και διάμετρο 1,5-5 εκ. και είναι πατατόμορφο, αβγόμορφο ή καμιά φορά σχεδόν σφαιρικό, χωρίς μίσχο. Δεν τρώγεται.


Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014

Papilio alexanor

Πάρνηθα 25/04/2008

Η Papilio alexanor είναι πεταλούδα της νότιας Ευρώπης και της δυτικής Ασίας. Η Πάρνηθα, εκτός από την πλούσια χλωρίδα της, διακρίνεται και για τις πολλές πεταλούδες της.

Δευτέρα, 9 Ιουνίου 2014

Αpogon imberbis καρδινάλιος

Αίγινα 06/09/2011
photo (c) Ρένα Καρακατσάνη

Ο «καρδινάλιος» ή «κρεμμύδι» κατασκευάζει και συντηρεί φωλιές για την αναπαραγωγή του, φροντίζοντας τα αυγά και τα ιχθύδιά του. Δεν παρατηρείται εύκολα γιατί παραμένει πολλές ώρες σε σκοτεινές τρύπες και σπηλιές του βυθού.

Οδηγός Αναγνώρισης Τα Πουλιά της Ελλάδας

ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Αθήνα, 23.10.2007


Οδηγός Αναγνώρισης: Τα Πουλιά της Ελλάδας, της Κύπρου και της Ευρώπης
Αναγνωρίζοντας εύκολα και γρήγορα τα πουλιά του τόπου μας

Η παρατήρηση των πουλιών είναι μία από τις πιο παλιές δραστηριότητες του ανθρώπου στη φύση. Τα πουλιά, εκφραστές της φυσικής ομορφιάς και ελευθερίας, βρίσκονται κοντά μας και παντού και είναι εύκολο να παρατηρηθούν προσφέροντάς μας ευχάριστες εμπειρίες, αλλά και νέες γνώσεις.

Η πολυαναμενόμενη έκδοση της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας «Τα Πουλιά της Ελλάδας, της Κύπρου και της Ευρώπης» (2007) δίνει πλέον το απαραίτητο εργαλείο σε έμπειρους και αρχάριους παρατηρητές πουλιών στη χώρα μας, προκειμένου να αναγνωρίζουν εύκολα και γρήγορα τα πουλιά στο φυσικό τους περιβάλλον. Η έκδοση του Οδηγού είναι απόδοση στα ελληνικά της αγγλικής έκδοσης Collins Bird Guide, Harper Collins, London (1999) και καλύπτει ένα βασικό έλλειμμα που υπήρχε στην Ελλάδα στο χώρο των οδηγών πεδίου.

Στο βιβλίο περιγράφονται όλα τα είδη πουλιών που απαντώνται στην Ελλάδα, την Κύπρο και την Ευρώπη, όπως επίσης και στις γειτονικές περιοχές της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Γράφηκε και εικονογραφήθηκε από τους πιο αναγνωρισμένους ειδικούς στα πουλιά της Ευρώπης και προσαρμόστηκε στα ελληνικά με την επιμέλεια της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας.

Ο Οδηγός περιλαμβάνει:
• Κείμενο και έγχρωμη απεικόνιση 850 ειδών
• Αναπαραστάσεις των ειδών στον τυπικό τους βιότοπο
• Χάρτες για κάθε είδος
• Σύντομες περιγραφές και δείκτες πάνω στις εικόνες
____________________________________________________

    ISBN: 978-960-86631-8-3
    Σελ.: 400
    Συγγραφείς: Killian Mullarney (εικόνες), Lars Svensson (κείμενο και χάρτες), Dan Zetterstrom (εικόνες), Peter J. Grant (κείμενο)
    Προσαρμογή στα ελληνικά/επιμέλεια ελληνικής έκδοσης: Κώστας Γ. Παπακωνσταντίνου
    Μετάφραση: Χαράλαμπος Αλιβιζάτος
    Μετάφραση κειμένων στις εικόνες: Νίκη Καρδακάρη
    Έλεγχος προσαρμογής στα ελληνικά: Γιώργος Κατσαδωράκης
    Επιστημονική βοήθεια: Γιώργος Χανδρινός (Ελλάδα), Μιχάλης Μιλτιάδου (Κύπρος)
    Διατίθεται έναντι 25 € [20 € για τα μέλη της Ε.Ο.Ε]

Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014

Lycoperdon sp. (Handkea excipuliformis) Λυκόπερδο

Τατόι 27/11/2007 Πάρνηθα

Τα μανιτάρια αυτά του είδους Lycoperdon sp. (ή Handkea excipuliformis) είχαν βγει κάτω από πεύκα, ανάμεσα στις ξερές πευκοβελώνες. Ανήκουν στην κατηγορία «βασιδιοκύκητες με μορφή βολβού» και στην οικογένεια LYCOPERDACEAE. Καρποφορεί καλοκαίρι και φθινόπωρο, συνήθως κοπαδιαστά, σε δάση κωνοφόρων, πλατύφυλλων ή σε μικτά δάση. Καρπόσωμα με ύψος 3-5 (8) εκ. και διάμετρο 2-5 (6) εκ. και αχλαδόμορφο σχήμα.



Τετάρτη, 4 Ιουνίου 2014

Coprinopsis picacea

Πάρνηθα, 01/11/2007

Ο Coprinopsis picacea (παλιότερα Coprinus picaceus) είναι ένα μανιτάρι που πήρε το όνομά του από τον χρωματισμό του καπέλου του, που θυμίζει φτερά του πουλιού «κίσσα» (pica = κίσσα). Καρποφορεί καλοκαίρι και φθινόπωρο, μοναχικά ή κατά μικρές ομάδες, σε δάση πλατύφυλλων, ιδιαίτερα οξιάς και βελανιδιάς, σε υγρά, πλούσια ασβεστώδη εδάφη. Ο Coprinus picaceus της φωτογραφίας έχει φωτογραφηθεί στην βορειοανατολική Πάρνηθα σε μικτό δάσος με βελανιδιές, πεύκα και κουμαριές.

Το καπέλο, με διάμετρο 4-8 εκ. και ύψος 4-6 εκ., είναι αρχικά κυλινδρικό ή αβγόμορφο, με μορφή ρουκέτας, καμπανόμορφο αργότερα, με τάση να γίνει σχεδόν επίπεδο με ανασηκωμένη περίμετρο στην ωριμότητα, που προοδευτικά αυτοδιαλύεται αρχίζοντας από την περιφέρεια.

Δεν συνιστάται για φαγώσιμο.


Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

Maniola jurtina

Πάρνηθα 15/06/2010

Η Maniola jurtina από την Πάρνηθα που βόσκει σε άνθος Rubus canescens (βατομουριά) είναι συχνή πεταλούδα σε ολόκληρη την Ελλάδα, σε υψόμετρα 0-2000 μέτρα. 
Πετάει από τα τέλη Απριλίου μέχρι τα μέσα Ιουνίου και επανεμφανίζεται Σεπτέμβριο-Οκτώβριο. Στην πραγματικότητα, μόνο η αρσενική είναι συνεχώς ενεργή και πολύ πιο ορατή από την θηλυκή, η οποία συνήθως καμουφλάρεται στην βάση αγρωστωδών φυτών και κινείται μόνον όταν ψάχνει για φαγητό ή για τον τόπο όπου θα γεννήσει. 
Προτιμάει τα ολάνθιστα λιβάδια με δροσερό κλίμα. Παρά το γεγονός ότι είναι μια σχετικά κοινή πεταλούδα, είναι ένα είδος με μάλλον καθιστική ζωή σε πολύ περιορισμένες περιοχές. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι θα μπορούσε να ειπωθεί, χωρίς αμφιβολία, ότι περνάει όλη της την ζωή στο ίδιο λιβάδι που γεννήθηκε.
Τα φυτά-ξενιστές είναι από τα γένη Agrostis, Festuca, Bromus, Poa και από πολλά άλλα ποώδη φυτά.
Τα ενήλικα άτομα τρέφονται με νέκταρ από ένα ευρύ φάσμα φυτών των γενών Centaurea, Cirsium, Leontodon, Erica, Rubus, Heracleum, Origanum, Senecio, Scabiosa, Ligustrum και Filipendula.
Επιστημονικό όνομα: Maniola jurtina (Linnaeus, 1758).
Ετυμολογία:
Maniola (λατιν.) < manes (ψυχή των νεκρών) ==> αναφορά στα σκοτεινά χρώματα της πεταλούδας.
jurtina < λανθασμένη μεταγραφή της λατινικής λέξης Juturna, όνομα μιας νύμφης σε μια πηγή κοντά στη Ρώμη.g





Epinephelus marginatus ροφός Σαρωνικού

Αίγινα 21/07/2012
photo Ρένα Καρακατσάνη