Podarcis muralis

Παγγαίο 05/06/2010

Κατανέμεται στην ηπειρωτική Ελλάδα, την κεντρική Εύβοια και τη Σαμοθράκη. Ημερόβια, ευκίνητη σαύρα που ζει σε ποικιλία βιοτόπων μέχρι τα 2.800 μ. Τρέφεται με ασπόνδυλα.  Ακίνδυνο ερπετό με σύντομη χειμερία νάρκη.

Περισσότερα στην www.herpetofauna.gr του Ηλία Στραχίνη.

Coenonympha pamphilus

Ελικώνας 04/05/2012

Η «Κοινή Νύμφη του Πάμφιλου» έχει ευρεία εξάπλωση σε Ευρώπη, Ασία και ΒΔ Αφρική. Σε νότιες περιοχές, όπως στην Ελλάδα, αναπαράγεται δύο και τρεις φορές σε μία περίοδο. Οι προνύμφες της τρέφονται με αγρωστώδη φυτά. Είναι δραστήρια από τον Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο.
Επιστημονικό όνομα: Coenonympha pamphilus (L. 1758 )
Ετυμολογία:
Coenonympha < κοινή + νύμφη
pamphilus < Πάμφιλος (παν + φίλος), ζωγράφος του 4ου π.Χ. αιώνα από την Αμφίπολη, δάσκαλος του Απελλή.

Ωρωπός 30/04/2008

Zygaena minos

Όσσα 07/06/2010

Η Zygaena minos (Denis & Schiffermüller, 1775), εξαπλώνεται στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης. Ανήκει στις λεγόμενες «νυχτοπεταλούδες» που ξεκουράζονται με ανοιχτά τα φτερά. Οι προνύμφες της τρέφονται με φυτά των ειδών Eryngium και Pimpinella.

Aporia crataegi

Ελικώνας 04/05/2012

«Απορία του κράταιγου» από τον Ελικώνα σε άνθος της ορχιδέας Anacamptis laxiflora (Ανακαμπτις η αραιανθής).
Εξαπλώνεται στην Ευρώπη, με εξαίρεση τις βόρειες χώρες. Συνηθισμένη πεταλούδα στις χώρες της Μεσογείου αλλά απουσιάζει από την Σαρδηνία και την Κορσική. Πετάει σε υψόμετρα 0-2000 μέτρα, μεταξύ Απριλίου και Ιουλίου, σε ανοιχτά δάση, βοσκοτόπια, λιβάδια και κήπους.
Προτιμάει υγρές θέσεις ή κοντά σε ποταμούς και ρυάκια, όπως και η ορχιδέα Anacamptis laxiflora της φωτογραφίας. Πολλές φορές παρατηρείται σε μεγάλους αριθμούς στο έδαφος, όπου γλύφει τα άλατα.
Η κάμπια της τρέφεται κυρίως με φυτά των γενών Prunus, Crataegus, Rosaceae και οπωροφόρα δέντρα. Μερικές φορές εμφανίζεται σαν παράσιτο στους οπωρώνες.
Επιστημονικό όνομα: Aporia crataegi.
Ετυμολογία:
Aporia < α στερητικό + πόρος (= διάβαση, δίοδος, πέρασμα, διέξοδος) < πείρω (διασχίζω) = Απορία (χωρίς πόρο, διάβαση) ==> επειδή πετάει και μετακινείται συνεχώς παντού.
crataegi < κράταιγος (τρικοκκιά, τσαπουρνιά). 

Nymphalis antiopa

Τ

Ταΰγετος 25/03/2010

Οι ανοιξιάτικοι και καλοκαιρινοί κρόκοι

Crocus veluchensis

Βαρδούσια 30/05/2010 mt. Vardousia

 

Οι κρόκοι είναι ένα γένος φυτών με ανθοφορία σχεδόν όλο τον χρόνο. Για πρακτικούς λόγους, η ανθοφορία τους χωρίζεται σε φθινοπωρινή και ανοιξιάτικη. Στην πραγματικότητα, η φθινοπωρινή άνθηση σε μερικά είδη συνεχίζεται μέχρι τα μέσα του χειμώνα και η ανοιξιάτικη άνθηση παρατείνεται μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού. Εκτός από άλλους παράγοντες, βασικό ρόλο στην άνθηση παίζει η μέση θερμοκρασία, έτσι όπως αυτή διαμορφώνεται από το υψόμετρο και την ποιότητα του φωτός.

Το ανοιξιάτικο και καλοκαιρινό κύμα άνθησης των κρόκων αρχίζει σε πολλά είδη σε θέσεις, όπου αρχίζει να λιώνει το χιόνι. Αρκετοί καλοκαιρινοί κρόκοι έχουν τη δυνατότητα να ανεβάζουν τη θερμοκρασία του άνθους κατά πολλούς βαθμούς Κελσίου, κι έτσι να αναδύονται μέσα από το χιόνι. Η ανεβασμένη θερμοκρασία διατηρείται σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της άνθησης, προσφέροντας καταφύγιο σε έντομα. Το φαινόμενο ονομάζεται θερμογόνος αναπνοή. Με τον τρόπο αυτό οι κρόκοι, αποκτούν συγκριτικό πλεονέκτημα για την επικονίαση και την αναπαραγωγή τους, σε σχέση με τα άλλα φυτά που θα ανθίσουν αργότερα.

Τα ανοιξιάτικα/καλοκαιρινά είδη κρόκων στην Ελλάδα είναι:

1. Crocus biflorus (Κρόκος ο διανθής). Από τον Φεβρουάριο στην Ρόδο.
2. Crocus biflorus ssp. nubigena (Κρόκος ο διανθής, υποείδος ο νεφελογενής). Από τον Φεβρουάριο σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.
3. Crocus biflorus ssp. alexandri (Κρόκος ο διανθής, υποείδος Αλέξανδρου). Από Μάρτιο στο όρος Φαλακρό της Δράμας.
4. Crocus biflorus ssp. stridii (Κρόκος ο διανθής, υποείδος του Στριντ). Από τον Ιανουάριο στο όρος Χορτιάτης της Θεσσαλονίκης και στην περιοχή της Ξάνθης.
5. Crocus chrysanthus (Κρόκος ο χρυσανθής). Από τον Φεβρουάριο στα βουνά της Κεντρικής και Βόρειας Ελλάδας.
6. Crocus cvijicii (Κρόκος του Κβίζιτς). Από τον Μάϊο στην Όσσα της Θεσσαλίας και στα βουνά της Βορειοδυτικής Μακεδονίας.
7. Crocus flavus (Κρόκος ο κίτρινος). Από τον Μάρτιο στα βουνά της κεντρικής και βόρειας Ελλάδας.
8. Crocus fleischeri (Κρόκος του Φλέϊσερ). Από τον Ιανουάριο σε Ρόδο, Σάμο και Χίο.
9. Crocus olivieri (Κρόκος του Ολιβιέ). Από τον Φεβρουάριο στα βουνά της ηπειρωτικής Ελλάδας, Χίο και Σάμο.
10. Crocus olivieri ssp. balansae (Κρόκος του Ολιβιέ, υποείδος του Μπαλανσά). Από τον Ιανουάριο σε Χίο και Σάμο.
11. Crocus pelistericus (Κρόκος του Πελιστέρ/Περιστεριού). Από τον Μάϊο στα βουνά Βόρας και Βαρνούς της Μακεδονίας.
12. Crocus reticulatus (Κρόκος ο δικτυωτός). Από τον Μάρτιο στο βουνό Φαλακρό της Δράμας.
13. Crocus sieberi (Κρόκος του Ζήμπερ). Από τον Μάρτιο στην Κρήτη.
14. Crocus sieberi ssp. atticus. (Κρόκος του Ζήμπερ, υποείδος της Αττικής). Από τον Ιανουάριο στα βουνά της Αττικής, τη νότια Εύβοια, την Άνδρο και σε νησίδες των Σποράδων.
15. Crocus sieberi ssp. sublimis. (Κρόκος του Ζήμπερ, υποείδος ο μετέωρος). Από τον Φεβρουάριο στα βουνά της βόρειας Πελοποννήου και της ηπειρωτικής Ελλάδας.
16. Crocus sieberi ssp. nivalis. (Κρόκος του Ζήμπερ, υποείδος του χιονιού). Από τον Φεβρουάριο στον Ταΰγετο.
17. Crocus veluchensis (Κρόκος του Βελουχιού). Από τον Μάΐο στα βουνά της ηπειρωτικής Ελλάδας, πάνω από τα 950 μέτρα.

Περισσότερες πληροφορίες για πολλά είδη κολχικών, υπάρχουν στο:

http://www.florahellenica.blogspot.gr/

Crocus pelistericus

Βόρας 04/06/2010 Voras

Crocus chrysanthus

Παρνασσός 06/03/2010 Parnassos
photo (c) Yiannis Kofinas Γιάννης Κοφινάς

Crocus sieberi ssp. sublimis 

Χελμός 12/06/2010 Chelmos

Chlidonias hybrida μουστακογλάρονο

Σχινιάς 25/04/2011

Το μουστακογλάρονο (Chlidonias hybrida) είναι περαστικό από τους υγρότοπους της Αττικής. Στην Ελλάδα φωλιάζει σε λίμνες της βορειοδυτικής Ελλάδας και κυρίως στην Κερκίνη.

Σχινιάς 25/04/2011

Σχινιάς 25/04/2011

Οι δαγκάνες του μέρμηγκα

Larus auduinii αιγαιόγλαρος

Ηρακλειά 01/03/2012 Iraklia

photo (c) Yiannis Gavalas Γιάννης Γαβαλάς

Με καγιάκ στον Γοργοπόταμο