ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΜΠΛΟΚ

Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Lepista nuda Λεπίστα η γυμνή

Τατόι 27/11/2007 Πάρνηθα

Η Lepista nuda (Λεπίστα η γυμνή) ονομάστηκε έτσι από το λείο, χωρίς ίνες ή λέπια καπέλο της. Καρποφορεί κυρίως από Απρίλιο μέχρι Δεκέμβριο, συνήθως κατά ομάδες, σε κήπους, πάρκα, θαμνότοπους, άκρες δασών, όχθες χειμάρρων. Το καπέλο έχει διάμετρο 5-12 (20) εκ. και έχει χρώμα βιολετί ή λιλά με τις αποχρώσεις τους. Το πόδι έχει ύψος 5-9 (10) εκ.

Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

Πικερμική πανίδα

Στιγμιότυπο από τις πρώτες ανασκαφές στο Πικέρμι

Το 1830 αναγνωρίστηκε η ανεξαρτησία του ελληνικού κράτους. Το 1833 εγκαθιδρύθηκε βασιλικό καθεστώς και πρώτος βασιλιάς ανέλαβε ο Όθωνας, πρίγκιπας της Βαυαρίας. Μαζί του ήρθαν 3.850 Βαυαροί στρατιώτες που σταδιακά ενισχύθηκαν με πολλούς Γερμανούς εθελοντές. Το 1834 η Αθήνα ορίζεται πρωτεύουσα του κράτους και η Αττική έρχεται στο προσκήνιο.

Το 1838 ένας Βαυαρός στρατιώτης περνούσε κοντά στο Πικέρμι από το Μεγάλο Ρέμα, που αρχίζει από την Πεντέλη και εκβάλει στη Ραφήνα. Καθώς βάδιζε παρατήρησε στα πλαϊνά του ρέματος ένα απολιθωμένο οστό γεμάτο λαμπερούς κρυστάλλους. Ο Βαυαρός πίστεψε πως είχε βρει διαμάντια και βιάστηκε να μεταφέρει το θησαυρό του στη Γερμανία. Εκεί διαπιστώθηκε ότι τα «διαμάντια» ήταν απλός χαλαζίας αλλά το απολιθωμένο οστό ανήκε σε ένα είδος πίθηκου, που είχε ζήσει πριν 13 εκατομμύρια χρόνια.

Έτσι ανακαλύφθηκε η πικερμική πανίδα, όπως ονομάστηκε, και η οποία περιελάμβανε δεινοθήρια (γιγαντιαία ζώα με ύψος 4 μέτρα), μαστόδοντες (προγονικές μορφές των ελεφάντων), ρινόκερους, μαχαιρόδοντες, λιοντάρια, καμηλοπαρδάλεις, ύαινες, πίθηκους, αντιλόπες, σκύλους, ελάφια, χοίρους, πουλιά, χελώνες. Το πιο συνηθισμένο ζώο της πικερμικής πανίδας είναι ένα ιππάριο που είχε ευρύτερη εξάπλωση στην Ευρασία. Η χλωρίδα που αντιστοιχεί σε αυτά τα ζώα είναι σε γενικές γραμμές περιβάλλον στέπας.

Διατυπώθηκαν διάφορες θεωρίες για την πικερμική πανίδα. Μερικοί υποστήριξαν ότι σε μια κοσμογονική περίοδο καταβυθίσεων της ξηράς και εισβολών της θάλασσας όλα αυτά τα ζώα συγκεντρώθηκαν σε περιορισμένες εκτάσεις και χερσονήσους, όπως η Αττική. Εκεί αφανίστηκαν και οι πλημμύρες παρέσυραν από την Πεντέλη τα οστά τους ως το ρέμα του Πικερμίου, όπου θάφτηκαν κάτω από στρώματα κόκκινου πηλού και απολιθώθηκαν.

Άλλοι υποθέτουν ότι οι σκελετοί των ζώων παρασύρθηκαν με τις πλημμύρες από μακρινές αποστάσεις και συγκεντρώθηκαν σταδιακά στη κοίτη ενός ποταμού ή στο βυθό μιας λίμνης. Μερικοί συνδυάζουν τα προηγούμενα με μια ξαφνική κλιματική αλλαγή, που προκάλεσε μεγάλη ξηρασία και εξαφάνισε τη βλάστηση, με αποτέλεσμα η έλλειψη τροφής και νερού να προκαλέσει τον μαζικό θάνατο των ζώων.

Ο Αυστριακός καθηγητής Άμπελ, που ήταν ένας από τους ανασκαφείς της πικερμικής πανίδας, υποστήριξε ότι μία μεγάλη φωτιά, που ξέσπασε στην Πεντέλη από φυσικό αίτιο (ξηρασία, κεραυνός) και επεκτάθηκε σε όλη την Αττική, προκάλεσε πανικό στα ζώα που τρέχοντας να σωθούν έπεσαν στην απότομη χαράδρα του Πικερμίου. Κι έτσι εξηγεί γιατί πολλά οστά από τα άκρα των ζώων που ζουν σε αγέλες παρουσιάζουν κατάγματα.

Τα απολιθωμένα ευρήματα από το Πικέρμι και από άλλες περιοχές της Ελλάδας εκτίθενται στο Μουσείο Παλαιοντολογίας και Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, που ιδρύθηκε το 1906.


Τα είδη


Στα ζώα της πικερμικής πανίδας περιλαμβάνονται ο Μεσοπίθηκος ο πεντελικός, ο αγριόγατος Φέλις ο αττικός, το Αγκυλοθήριο το πεντελικό, η Καμηλοπάρδαλη η αττική, το ελάφι Πλειότσερβος ο πεντελικός, το Ελλαδοθήριο το ντουβερνόγειο, το μεσογειακό ιππάριο, η Γαζέλα η βραχύκερος, ο Ρινόκερος ο παχύγναθος, το Χαλικοθήριο το γκολντφούσιο, ο ρινόκερος Δκιερόριζος ο ανατολικός, ο Μαχαιρόδους ο αφανιστής, ο ελέφαντας Χοιρολοφόδων ο πεντελικός.



Σάββατο, 24 Μαΐου 2014

Παρασκευή, 23 Μαΐου 2014

Agaricus campestris


To Agaricus campestris (Αγαρικό το πεδινό) είναι φαγώσιμο και νόστιμο μανιτάρι. Καρποφορεί σχεδόν όλο τον χρόνο, κυρίως όμως από Μάρτιο έως Νοέμβριο. Από το γένος του προέρχονται και τα πιο κοινά καλλιεργήσιμα μανιτάρι.

Λαυρεωτική, 09/12/2007


Δευτέρα, 19 Μαΐου 2014

Volvariella gloiocephala βολβαριέλλα η γλοιοκέφαλη

Τουρκοβούνια 01/12/2007


Η Volvariella gloiocephala (βολβαριέλλα η γλοιοκέφαλη) καρποφορεί από Μάϊο μέχρι Νοέμβριο, μοναχικά ή σε μικρές ομάδες, μέσα κι έξω από τα δάση, ανάμεσα σε γρασίδι και φυτά, σε πάρκα και κήπους. Είναι φαγώσιμο, όμως χωρίς μεγάλη αξία. Περισσότερα στοιχεία για τα μανιτάρια στην Ελλάδα στον ιστότοπο www.manιtari.gr



Anas acuta πάπια «ψαλίδα»

Ωρωπός 19/01/2013

Lilioceris lilii

Σχινιάς 20/02/2013

Τρίτη, 13 Μαΐου 2014

Ardeola ralloides κρυπτοτσικνιάς

Βραυρώνα 21/04/2013 Αττική

Ο κρυπτοτσικνιάς (Ardeola ralloides) περιλαμβάνεται στο «Κόκκινο βιβλίο των απειλούμενων ζώων της Ελλάδας» (2009) με τον χαρακτηρισμό τρωτό. Ο πληθυσμός του στην Ελλάδα υπολογίζεται στο 2,5% του ευρωπαϊκού. Ο αριθμός του κρυπτοτσικνιά στην Ελλάδα ήταν 2.200 ζευγάρια στην δεκαετία του 1970-80. Σήμερα ο πληθυσμός του υπολογίζεται σε 500 ζευγάρια με αρνητική τάση.




Actinia equina θαλάσσια ανεμώνη

από τον βυθό της Αίγινας - 23/09/2012
photo (c) Ρένα Καρακατσάνη



Collybia dryophilla

Λαυρεωτική, 09/12/2007

Η Κολλυβία η δρυόφιλη (Collybia dryophilla) καρποφορεί Μάιο έως Νοέμβριο, συνήθως κατά ομάδες. Απαντάται τόσο σε δρυοδάση όσο και σε πευκοδάση, όπως τα μανιτάρια της φωτογραφίας από πευκοδάσος της Λαυρεωτικής.